Tęsknota. Dla każdego jest czym innym. Podobnie jak tęsknota może być ukryta pod różną postacią. Może być za kimś, może być za czymś. Tęsknota to inaczej pragnienie czegoś, kogoś. To marzenie, które chcielibyśmy by się spełniło. To wspomnienia, które tak bardzo pragniemy by się znów wypełniły.

Tęsknota – czyli co?

A może bardziej odpowiednim pytaniem powinno być: tęsknota – czyli kto? Czy to coś w rodzaju uczucia, odczucia, jakiegoś wewnętrznego stanu? Raczej mniej radosnego, czy wręcz przygnębiającego? Czy tęsknota może być radością?

 Kiedy mamy gorsze dni – dlaczego właśnie ona daje nam tak bardzo w kość? Czy po to by przypomnieć nam o tych radosnych chwilach, które nosimy w sercu? Czy może zmobilizować nas do tego, by nasze życie uczynić lepszym? Dlaczego tęsknota nam tak często w życiu towarzyszy? Czy ma ona tylko same minusy, czy jednak jakieś plusy posiada?

Pytań wiele. Czym jest tęsknota? Nie ma chyba jednorodnej odpowiedzi. Każdy będzie mówił o niej przez pryzmat swoich doświadczeń. Przez pryzmat osób, które spotkał, pokochał. Przez pryzmat tych, którzy odeszli. Czasem bez pożegnania – przez tylko tę tęsknotę nasilili.

Tęsknota za ukochaną w najnowszym wierszu

Okazuje się, że można tęsknić za starymi, dobrymi czasami. Można również za kimś, z kimś kiedyś dzieliliśmy swoje życie, albo dzielimy dalej, z tą różnicą, że nie jest już nam tak bliski. I tęsknimy za nim takim, jakim kiedyś był. Może bardziej romantycznym, bardziej czułym, bardziej kochającym. Tęsknota to też bohaterka mojej książki. Jest uosobieniem uczucia. Jej obecność przy boku bohatera owej książki świadczy o jego skołatanym sercu. O braku w jego życiu ukochanej, która zmarła. Próbując opisać to uczuciu, powstał wiersz, który zaprezentuję poniżej.

Tęsknota

jesteś ulubionym zapachem
który jak żaden inny pobudza mnie do życia,

jesteś widokiem, który
dech w piersi zapiera,

jesteś kwiatem, którym chciałbym
nieustannie się opiekować,

jesteś tęczą pełną barw
na niebie mojego szarego życia,

jesteś tysiącem powodów
dla których się uśmiecham

i kolejnym tysiącem
przez które codziennie tęsknie,

jesteś najlepszą motywacją
by każdy dzień czynić lepszym,

jesteś najskuteczniejszym antybiotykiem
na bóle mojego skołatanego serca,

jesteś jednak zbyt daleko
by być blisko

Post Tęsknota opublikowany został na Blogu Młodego Taty.

„Wielkanoc”

wypełniony po brzegi
sklepowy koszyk –

słodyczami, radością nowej zabawki

prowadzi przygnębiona, smutna twarz
świadoma wydanych ostatnich pieniędzy,

oczyszczający sakrament przebaczenia
stał się przygnębiającym obowiązkiem,

radość pustego grobu
ubrana w leniwie przygotowane śniadanie,

jeszcze lany poniedziałek
i znów rok spokoju

Post Wielkanoc opublikowany został na Blogu Młodego Taty.

„List do Przyjaciela”

Chryste,

przyjacielu samotników,
przestępców, bezdomnych,
prostytutek i więźniów

tych, którzy tak często
Cię odrzucają,

Gdy pojawiasz się,
zamiast radości
miota mną odraza,

bo

czuję Twój zapach –
zabójcza mieszanka
tytoniu, potu i moczu,

widzę Twą zapijaczoną twarz,
potargane i brudne ubranie
pozbawione jakichkolwiek kolorów,

słyszę Twój bełkot –
kilka niezdarnie złożonych słów
i ta wyciągnięta zabrudzona dłoń,

Przyjacielu,
cóż Ci powiem
u schyłku ziemskich dni,
kiedy zapytasz:

Dlaczego nie dałeś mi pić?
Dlaczego mnie nie nakarmiłeś?
Dlaczego mnie nie przyodziałeś?
Dlaczego mi nie otworzyłeś?

że..
że przecież zbierałeś na fajki?

Post List do Przyjaciela opublikowany został na Blogu Młodego Taty.

„Ogłoszenie”

Mam do sprzedania
kilka, pięciolitrowych wiader
słonych łez,

zakurzone słoiki
ze snami kolorowymi
i spełnionymi marzeniami,

znajdzie się nawet
kilka worków
radosnych wspomnień,

okazuje się, że
nie ma chętnych kupców,
każdy ma swoją,
zakurzoną piwnicę

Post „Ogłoszenie” opublikowany został na Blogu Młodego Taty.

„Na opak”

cisza, która
w nocy krzyczy

pustka, która
rozdziera serca

oczy, które
unikają spojrzenia

usta, które
boją się mówić

kłamstwa, które
walczą o prawdę

tęsknota, która
odbiera siły by podać dłoń

zima, która
karmi upałem

łzy, które
roni serce szczęśliwe

noc, która
pobudza do życia

miłość, która każe
przebaczać siedemdziesiąt siedem razy

wszystko na opak

Post „Na opak” opublikowany został na Blogu Młodego Taty.

Po dwóch dniach „umierania”, kiedy to wypociłem się – śmiało można by powiedzieć, że „za wszystkie czasy” – w końcu nadeszły lepsze „samopoczuciowo” godziny. W niedzielę 17 listopada o godz. 17.00 w Domu Kultury w Łaziskach Górnych odbył się wieczór z poezją haiku, którą zaprezentowały: Sława Sibiga, Zuzanna Orzeł oraz prowadząca to kameralne spotkanie Zuzanna Truchlewska. Trochę się bałem owego „wyjścia do ludzi”, ale jednak nie było tak źle. Ba! Mogę wręcz śmiało stwierdzić, że było to wyjście niezwykle udane, gdyż do domu, obok przesympatycznych wrażeń artystycznych przywiozłem kolejnego Aniołka. Aniołka, który „utwierdził mnie w przekonaniu”, że jednak dobrze zrobiłem udając się na to spotkanie. Zdjęciami z wieczoru pochwalę się niebawem, tymczasem.. dziś podzielę się owym Aniołkiem, zafoliowanym jeszcze, którego otrzymałem od Sławy, i wierszem, ku pamięci Wiktorii..

Nim zaczniesz czytać wiersz proszę włącz wpierw utwór Ludovico Einaudi’ego – Divenire, zamknij na chwilę oczy.. i czytaj..

„Kruszynka”

zamknięte w dłoni
zakrwawione Życie,
nie bijące serduszko
zamknięte oczka,

kilka centymetrów radości,
kilka godzin niepokoju,
kilkanaście dni żałoby,
i lata wypełnione smutkiem

jedno,
czarno-białe
zdjęcie z usg,
na pamiątkę

ostatnie formalności,
ostatni podpis,
zakrwawione ręczniki
wypierze pralka

a serce?

być może niespodziewana
sercem całym od początku pokochana
na zawsze w nim zostaniesz
Wiktorio.

Post „Haiku to skromność, prostota” – wieczór z poezją haiku Sławy Sibigi i Zuzanny Orzeł opublikowany został na Blogu Młodego Taty.

Dziś chciałbym podzielić się moją małą radością, niespodziewaną wręcz, odkrytą całkowicie przypadkiem. Szukałem bodajże informacji o swojej domenie, kiedy to natknąłem się w „znanej i wszystko wiedzącej” wyszukiwarce na plik pdf. Była to praca pani Marty Bierca pt. „Tacierzyństwo w sieci – analiza nowego trendu i jego socjologiczne inspiracje”, w której to, na pierwszej stronie, autorka zamieściła mój wiersz pt. „Cud”. Słusznie przy tym zauważając, że jest to wiersz poświęcony narodzinom mojego drugiego syna Pawła.

Dziękuję za wyróżnienie i serdecznie pozdrawiam Panią Autorkę 🙂

Post Wiersz pt. „Cud” w pracy pani Marty Bierca opublikowany został na Blogu Młodego Taty.

Za człowiekiem nie zajdziesz. Z jednej strony będzie Ci współczuł, kiedy domu swego nie będziesz wstanie napełnić krzykiem potomka. Z drugiej, co jeszcze bardziej przygnębiające, że nawet najbliżsi, będą szydzić i wytykać, wyśmiewać i oskarżać, odwracać się, negować kiedy w domu swoim będzie Ci ciągle mało owego krzyku i zapragniesz posiadać go jeszcze więcej.

Post Za człowiekiem nie zajdziesz.. opublikowany został na Blogu Młodego Taty.

„SMS”

Dostałem dziś
smsa
z pytaniem
którym to ja
Krzysztofem
wśród
Jej znajomych
jestem

żadnym,
odpisałem

Post „SMS” opublikowany został na Blogu Młodego Taty.

Byłem
na policji

donieść

że
nielegalnie
handlujesz
moimi
uczuciami

Post „Kapiszon” opublikowany został na Blogu Młodego Taty.