W ostatnich dniach powstał nowy wiersz. Oto on.

„Tęsknota pełna Ciebie”

Otwieram szeroko okno,
chcąc wpuścić do domu resztki
jesiennego zapachu zachodzącego słońca,
który przypomina mi Ciebie

Spoglądam w gwiazdy
naiwnie szukając Twej twarzy
szukając uśmiechu,
który rozpromieniał to niebo za dnia

Chciałbym zapomnieć o Twych ustach
ale one wciąż gryzą me sumienie,
mijają lata, a serce?
Serce nie rozum, nie zapomni

„Noś serce w sercu!” – mówili
Noszę, z każdym rokiem jest cięższe,
coraz trudniej udźwignąć jego ciężar
coraz trudniej po prostu wyrzucić

A tęsknota zapuszcza coraz to głębiej swe korzenie
To już prawie nierozerwalną więź
Ona krzewem winnym, ja winoroślą,
bez niej żyć nie mogę

Post „Tęsknota pełna Ciebie” opublikowany został na Blogu Młodego Taty.

Często ostatnim czasem zastanawiałem się jak to jest stracić Rodziców. Albo Mamę, czy Tatę.. co wtedy się czuje, jakie przemyślenia targają człowiekiem.. Czy łatwiej jest kiedy ta śmierć jest oczekiwana, po długiej chorobie, czy może lepiej nagle, we śnie? Jak to jest „oczekiwać na śmierć, bo aż żal patrzeć na cierpienie”, choć przecież „życzy się śmierci” najbliższej nam osobie. Tak często słyszymy: „Jak dobrze by było jak by już odszedł. Po co się ma tyle męczyć..„. „Dobrze by były gdyby odszedł..” – trudno mi jakoś zaakceptować te słowa.. że może i mi kiedyś będzie dane tak poczuć, pomyśleć..

Niespełna trzy tygodnie temu, jeden z moich zacnych Kolegów żegnał swoją Mamę. Od tamtej pory po głowie „zbierał się w jedną całość” wiersz, który chciałbym Wam dziś zaprezentować. Najpierw jednak utwór, przy którym się tworzył. To mój najdroższy Cree i jego nowy utwór „Po spowiedzi”. Proszę zatem posłuchać i czytać..

I choć był pisany z myślą o mojej Mamie, chciałbym dołączyć dedykację dla Pani Krystyny.

„.. a teraz płaczę i piszę do ciebie, ostatni list..”

„U progu słowa 'Kocham'”

Tyś moim natchnieniem,
najdroższym mym słowem,
wzniosłym wierszem,
niedocenionym rymem

chcę Cię zatrzymać przy sobie,
bym nieustannie mógł chronić się w Twych ramionach,
byś zawsze wskazywała mi drogę,
by Twoja miłość była mi moim codziennym chlebem

przeklinam każdy dzień,
w którym nie powiedziałem Ci 'Kocham’,
przeklinam każdy dzień,
w którym roniłaś przeze mnie łzy

każde kłamstwo, co boli podwójnie,
każdą niedotrzymaną obietnicę, których tak wiele,
każdą chwilę, która tylko pozornie wydawała się piękniejsza,
każdą straconą szanse ukazania mej okaleczonej miłości, przeklinam

nie potrafię ogarnąć mym umysłem tego dnia, który nadejdzie,
kiedy telefon od Ciebie przestanie dzwonić,
kiedy Twój uśmiech nie będzie już rozjaśniał mi dnia,
kiedy Twoja podana dłoń przestanie mi odkrywać skrawek nieba

i choć przyjdzie nieoczekiwanie, niemile widziany,
nie zabierze mi Ciebie, ani dziś, ani jutro,
swoim dłońmi utulę Cię w swoim sercu,
w najdroższym dla mnie słowie, Mama

wersja Piano w wykonaniu Maciek764.

Post „.. a teraz płaczę i piszę do Ciebie ostatni..” opublikowany został na Blogu Młodego Taty.

Wielu jest takich, którzy uważają za słuszną powyższą myśl. Jakże zgubna jest ona, jedyny chyba taki przyjaciel, który sprowadza na manowce. Choć wydaje się nam, ze słucha, że jest, że rozumie.. nie zauważamy kiedy zabiera nam pieniądze, czas, marzenia, pracę, rodzinę..

W czasie ostatniej „wędrówki po zakamarkach internetu” natrafiłem na swój stary wiersz pt. „Alcochol”. Zamieściłem go na jednym z forów młodzieżowych. Nie zostawili na nim suchej nitki. Pomimo tego, chciałbym dziś go zaprezentować.

„Alcochol”

Alkohol –
najlepszy przyjaciel człowieka,
kiedy pijany kierowca zabija
nie czuje bólu, który
zadaje mu maska innego samochodu,
bo przecież najlepszy przyjaciel
nie potrafi zadać bólu,
Alkohol
to prawdziwy przyjaciel,
dzięki niemu
pijany ojciec nie czuje ciężaru
rzucanych przedmiotów,
garnków, książek, nawet telewizora,
dzieci wydają się wtedy
najlepszym ruchomym celem,
Alkohol
to prawdziwy przyjaciel
dzięki niemu płacz ukochanej
wydaje się łzami szczęścia
a przymusowy seks
zajebistym spektaklem

wciąż otwarte oczy
nie mogę zasnąć,
znów słychać płacz dziecka
echo biurka
od którego się odbiło,
płacz matki
wykrzyczane przekleństwa,
szlocha w poduszkę
zaciśnięte zęby, boli,
za każdym razem mocniej

16 stycznia 2006

PS: „Świeższe moje wiersze” możesz przeczytać tutaj.

Post Alkohol, najlepszy przyjaciel człowieka! opublikowany został na Blogu Młodego Taty.