Skąd się bierze uczucie samotności? Chcąc się go pozbyć od czego trzeba zacząć?

Czasem się zastanawiam jak człowiek, który ma wszystko: kochającą żonę, pięknie zrobione mieszkanie, oczekuje dziecka, ma pracę, samochód, potrafi być samotny. To poczucie sprawia, że mu źle z samym sobą, chciałby się ukryć gdzieś pod ziemią, w osobnym pokoju, sam. Choć naprawdę szczęśliwy, to jednak samotny? Dlaczego? Bo taką ma naturę? Czy to może za kimś tęsknota? Albo za czymś, jakimś wydarzeniem, chwilą?

Czy ludzie się rozwodzą bo są już tak bardzo samotni? Nie potrafią zdzierżyć obecności drugiej osoby w pokoju obok, choć przecież ślubowali miłość, wierność. Co to znaczy się rozwieźć? Jak to się dzieje, że dwie osoby, które niegdyś się kochały, chciały spędzać ze sobą czas, jedno za drugie by do ognia wskoczyło, teraz do tego ognia wpychają się nawzajem? Co się dzieje z człowiekiem, że zmienia się w zwierzę, bestię, jest gotów rzucić kaloryferem w swoją „ukochaną”, jest wstanie pobić do utraty przytomności..

Może to wszystko z samotności.. Wtedy kiedy się jej w sobie nie udaje opanować, rzuca nami na prawo na lewo, chcemy by cały świat widział jak nam źle, i nawet nie czujemy jak inni przez nas cierpią..

Czasami się boję zasypiać. To nie dlatego, że boję się nocy, bo noc to najpiękniejsza część dnia, ale dlatego, że czasem miotają mną urojone myśli typu: „a co będzie, jeśli się nie obudzę?” I tu nie chodzi o mnie, choć wiadomo, miło by było być gotowym na śmierć, ale co z moimi najbliższymi, z kredytem, opłatami, z Synem, z Jego wychowaniem. Przecież już nigdy się nie będzie wychowywał z ojcem. Kto się zaopiekują moją Żoną lepiej niż ja?

Ktoś powie: „Są przecież ubezpieczenia na wypadek…”. No tak, warto je mieć. To zabezpieczenie finansowe sprawia, że ciut lżej. Ale przecież żadne pieniądze, ani żadne prezenty dziecku nie zastąpią ojca, rodziców. Może posiadanie dzieci to błąd? Nie, to wielka radość. Mieć swoje dziecko, obojętnie – syn czy córka, to wielka i piękna radość. Mówią – dziecko to w końcu coś swojego. Coś w tym jest. To w końcu z nas rodzą się nasze dzieci. Ukochane dzieci. Najdroższe skarby!

Zatem po co na świecie tyle domów dziecka? Te dzieci są jakieś inne? Nie mają swoich rodziców czy jak? A może… rodzice, przestają być rodzicami? Z pierwszą „kurwą” wykrzyczaną w stronę dziecka? Czy może po pierwszym klapsie? Czy po pierwszej libacji? Czy może po pierwszym gwałcie?

Czasami mam żal do Boga, że nie stworzył swojego Królestwa już tu na Ziemi. Albo, że nie ma kilku Ziem, by można wybrać sobie tę odpowiednią dla siebie. Dał człowiekowi wolną rękę. A on, mimo że ma wszystko, czasem czuje się samotny. Właśnie.. może to z tęsknoty za Nim?

Post Skąd się bierze uczucie samotności? opublikowany został na Blogu Młodego Taty.